آند تیتانیوم

الکترود تیتانیوم

در سال 1965، دکتر HBeer از هلند، یک الکترود تیتانیوم با پوشش روتنیوم-تیتانیوم اختراع کرد. با فلز تیتانیوم به عنوان بستر، محلول الکل نمک روتنیوم و نمک تیتانیوم روی سطح زیرلایه تیتانیوم پوشانده می شود و نمک ها تجزیه می شوند و با تف جوشی اکسید شده و لایه ای از محلول جامد Ru-TiO2 را تشکیل می دهد که محکم به زیرلایه تیتانیوم متصل است. الکترود روتنیوم-تیتانیوم بر اساس فلز تیتانیوم اصلاح شده است و استحکام مکانیکی آن زیاد است که بر کاستی های شکل غلبه می کند. تغییر الکترود گرافیتی در حین استفاده و مواد الکترود از آن زمان وارد عصر الکترودهای تیتانیوم شده است. الکترودهای تیتانیوم با خواص متفاوت را می توان با طراحی پوشش هایی با فرمول های شیمیایی مختلف به دست آورد. پس از نزدیک به نیم قرن توسعه، الکترودهای تیتانیوم به یک سیستم بزرگ تبدیل شده اند.